ÖZLEMİN HARFLERDE BULUŞTUĞU AN

       

   ÖZLEMİN HARFLERDE BULUŞTUĞU AN

Özlemin alev alev yaktığı savruk hayatın solgun yaprakları… Kim bilir, tozlu satırlarımızı hangi hüzünlü yağmurlar ıslattı? Kelimeler, birbirine hasret iki sevgili gibi yan yana gelmeye çalışırken, o özlem gerçekten dinmiş olabilir mi? Şair “KorktuN ve korktuM” demişti hani… Belki onlar kavuşamamıştı ama şiirin içinde özlemini N ve M harflerine yükleyip avutmuştu. Alfabedeki yerlerinde bile yan yana durduklarını bildiği için belki de… Bazı kavuşmalar gerçekte mümkün olmaz, ama harflerin arasında kendine küçük bir sığınak bulur. İnsan da böyledir; sesine ulaşamadıklarını bazen yalnızca kelimelerle sevebilir.

25 Ağustos 2024

Aynı çatının altında, karahindiba tanelerinin rüzgarda savruluşu gibi...