DEĞİŞKENLİĞİN SABİTLİĞİ
Uzun zaman oldu.Kırgınlıkların arasından geçip yağmurda ıslanarak eve ulaşmayı umut eden o insana benzettim kendimi. İnsan, zamanla pek çok pencereye misafir oluyor; kimini izliyor, kimine dokunuyor, kiminden ise hızla uzaklaşıyor. Ama her pencerede bir soru yankılanıyor: İnsan sabit mi, yoksa değişken mi?
“Değişkeeeenn!” dediğinizi duyar gibiyim. Belki de öyle. Ama işin tuhaf yanı, bazen insan değişkenliğinde bile sabit. Hep aynı döngülerde, aynı akışta dönüp duruyor. Gün geliyor, insan kendine bile yabancılaşıyor. "Evet" dediği şey "Hayır" oluyor, "Hayır" dediği "Evet." Bu kadar değişimin içinde kendi içindeki sabitleri fark etmek daha garip geliyor. Hayatın hırçın bir ırmak olduğunu anladığında, direnmenin boşa olduğunu da kabul ediyorsun. Çünkü biliyorsun ki, bir gün mutlaka bir kıyıya yanaşacaksın. Ama o zamana kadar… İşte o zamana kadar, akıntının seni nereye götüreceğini izlemekten başka bir şey yapmıyorsun.
Peki ya bu süreçte insan ne yapar? Kimimiz sadece izler, kimimiz çırpınır, kimimizse suyun serinliğine odaklanır. Ben artık izleyenlerdenim galiba. Eskilere, kendi rengimi kattığım o günlere dönüp bakıyorum. Ve şimdi fark ediyorum: Tüm o renkleri aslında ben parlatmışım. Ama o renklerin gerçek hali hoşuma gitmediğinde kabullenmek devreye giriyor. Renkleri eski haliyle değil, renklerin eski halini kabul ediyorum.
Hayat bize her kelimenin ve her bağın anlamını gösteriyor. Mesela “ile” diye bir ek var. Bir yandan insanı birleştiriyor, diğer yandan ayrılığın uçurumunu hatırlatıyor. İşte o “ile” ekinin vurucu etkisini ve derinliğini heybeme koyup biraz daha uzanıyorum bu akışta. Akıntıya direnmeden ama içinde kaybolmadan…
Sabit mi, değişken mi? Belki insan her ikisi birden. Belki hiçbiri. Hayatın akışında, bazen kendimizi bırakıyoruz, bazen sıkı sıkıya tutunuyoruz. Ama yolculuğun en derin noktası belki de kendimizle yüzleştiğimiz o anlarda saklıdır.
26 Ocak 2025 ...
''Ne aradığını bilmeyen , bulduğunu anlayamaz.''
KONFÜÇYUS
Ne güzel bir heybe... Doldukça renklendiren ...
YanıtlaSilRenklendikçe güzelleştiren. Güzelliklerin çoğalması temennisiyle :) 🌸
SilHarika yazı. İnsan değişmez. İlk doğduğu gün bütün düşünceleri bellidir. O düşünceler kaderimizi kelime kelime ören kalem uçlarıdır. Keşke değişebilseydi insan ya da değişmemesi daha mı iyi acaba. İşte hayatın bütün sırrı bu soruda sanırım.
YanıtlaSilTeşekkür ederim :) insan keşke değişkenliğinde de değişebilseydi. Kötü değişkenliklerini, güzel ve iyi değişkenlikler ile değiştirebilirse insan belki de o zaman her şey daha güzel olacaktır. Ne dersiniz ?
YanıtlaSil